مقالات و پایان نامه ها

اهميت بازاريابي محصولات كشاورزي

اهميت بازاريابي محصولات كشاورزي

در ميان متخصصان اقتصاد كشاورزي اين اتفاق نظر وجود دارد كه موفقيت در افزايش توليد به ميزان زيادي به وجود يك سازمان بازاريابي با كارايي بالا بستگي دارد و شناخت مسيرهاي بازاريابي محصولات كشاورزي در كشورهاي در حال توسعه به منظور اصلاح و دگرگون ساختن آن ضرورت دارد (شهبازی و همکاران، 1388).

بعضي از مشخصات ويژه محصولات كشاورزي بر وظايفي كه نظا مها و سازمانهاي بازاريابي و بازاررساني به عهده دارند، تاثير مهمي مي گذارد. محصولات كشاورزي اغلب پر حجم بوده و چنانچه با بسياري از كالاهاي صنعتي مقايسه گردد ديده مي شود كه وزن و حجم آنها نسبت به قيمت شان فوق العاده زياد است. تاسيسات مربوط به انبار كردن و وسائل حمل و نقل بايد تقاضاهاي زيادي را برآورده سازند. در نتيجه مخارج حمل و نقل و انبار كردن محصولات در شرايط مناسب، نسبت به ارزش اين محصولات بالا مي رود. بدون پيشرف تهاي عظيمي كه از زمان انقلاب صنعتي بدست آمده، حمل بسياري از محصولات كشاورزي از محل توليد به نقاط دوردست امكان پذير نبود. در گذشته دستيابي به راه هاي دريايي شرط اصلي حمل محصولات كشاورزي سنگين حجم به شمار مي رفت. در بسياري از نقاط جهان همين محدوديت هنوز پا برجا است. با اينكه برخي از محصولات خاصيت خود را براي مدت درازي حفظ مي كنند.

با اين حال اكثر محصولات كشاورزي فسادپذير بوده و حمل آنها به دست مصرف كننده نبايد طولاني شود، در غير اين صورت اين محصولات ضايع شده يا قيمت آنها كاهش مي يابد (وزارت بازرگاني، 1385).

اهميت بازاريابي محصولات كشاورزي از ساير اقدامات لازم براي توسعه كشاورزي كمتر نمي باشد. هرگاه محصولات مختلف در موقع معين و به نحوي صحيح جمع آوري و نگهداري نشود، يا عمليات لازم تبديل و بسته بندي آنها انجام نگيرد و عرضه آنها بر اساس ضوابط آماري، معيارهاي عملي و اطلاعات قبلي از موقعيت و وضعيت بازار نباشد از تأثير فعاليت هاي ديگر در زمينه توسعه توليدات كشاورزي خواهد كاست. بر همين اساس از ديرباز بازاريابي يكي از شرايط پيشرفت در امور توليد بوده است. به طوري كه در سال 1359 سازمان خوار و بار و كشاورزي، بازاريابي را هم رديف با ساير عوامل مؤثر در توسعه كشاورزي قرار داد. امروزه بازاريابي از نظر اهميت، همر ديف با توليد مي باشد. و حتي در كشورهاي در حال توسعه جايگاهي مهمتر از توليد دارد. در عين حال اهميت بازاريابي محصولات كشاورزي براي كشورهاي پيشرفته ملموس بوده است. بطوريكه نزديك به 80 درصد تحقيقات بازاريابي محصولات كشاورزي در كشورهاي توسعه يافته بويژه آمريكا صورت مي گيرد (شيروانيان، 1378).