تصديق، پيام، دريافت، الکترونيکي

دانلود پایان نامه

هنگامي که مخاطب داده پيامي را از سوي اصل ساز دريافت مي کند حق دارد آن را مستقل و مجزا فرض کرده و طبق آن عمل نمايد مگر اينکه به نحو متعارفي بداند يا بايد بداند که آن داده پيام نسخه مجددي از داده پيام اصلي اوليه است.

2-5-2- تصديق دريافت داده پيام

با توجه به شرايط خاص فضاي مجازي مبادلات الکترونيک که بحث امنيت مبادلات را مطرح مي سازد، لذا براي قطعيت يافتن آگاهي طرفين از اعلام ارده يکديگر، انتساب داده پيام به اصل ساز کافي تلقي نشده است بلکه مخاطب مورد نظر اصل ساز نيز بايد دريافت داده پيام ها را تصديق کند. در اين خصوص نيز مواد(22) الي (25) قانون تجارت الکترونيکي ايران مقررات به شرح ذيل وضع کرده است.

2-5-2-1- تصديق شرط شده

هنگامي که اصل ساز به طور صريح هر گونه اثر حقوقي مترتب به داده پيام ها را مشروط به تصديق دريافت داده پيام ها از سوي مخاطب کرده باشد آنگاه تا زماني که مخاطب، دريافت داده پيام ها را تصديق نکند داده پيام ها ارسال نشده تلقي مي شود و هيچ اثر حقوقي بر آنها بار نمي شود( مستفاد از ماده 23 قانون تجارت الکترونيک ايران ) بنا بر اين ممکن است اصل ساز قبل يا به هنگام ارسال داده پيام ها از مخاطب بخواهد يا با وي توافق کند که دريافت داده پيام ها تصديق شودو ( ماده 22 قانون تجارت الکترونيکي ايران) بنابر اين اگر تصديق دريافت شرط شده باشد اثر آن مترتب شدن آثار حقوقي بر داده پيام ها است و عدم تصديق از سوي مخاطب به منزله عدم تحقق ارسال از سوي اصل ساز محسوب مي شود.

2-5-2-2- تصديق شرط نشده

قانون تجارت الکترونيکي ايران در خصوص حالتي که تصديق دريافت شرط نشده باشد ساکت است البته اين امر در پيش نويس قانون تجارت الکترونيکي ايران در ماده (32) پيشبيني شده بود که قبل از تصويب نهايي در شوراي محترم نگهبان خذف گرديده است. در حال حاضر که اين ماده حذف گرديده است تکليف حالتي که تصديق دريافت شرط نشده است معلوم نيست ولي به نظر مي رسد زماني که ارسال محقق مي گردد بايد بتوان اثر حقوقي بر آن بار کرد. و طبق ماده (26) قانون مذکور ارسال داده پيام زماني تحقق مي يابد که به يک سيستم اطلاعاتي خارج از کنترل اصل ساز يا قائم مقام وي وارد شود.

2-5-3 – روش تصديق

روش تصديق اختياري است و طرفين مي توانند در مورد روش خاصي که مورد قبول آنها باشد توافق کنند. اگر روش تصديق توسط طرفين تعيين گردد در اين صورت آنها بايد مطابق آن رفتار کنند و الا ارسال محقق نمي شود. اما چنانچه در مورد شکل يا روش خاصي توافق نشده باشد، در اين حالت طبق قسمت اخير ماده(22) قانون تجارت الکترونيکي ايران ( به هر نوع ارتباط خودکار يا مکاتبه يا اتخاذ هر نوع تدبير مناسب از سوي مخاطب که اصل ساز را به نحو معقول از دريافت داده پيام مطمئن کند تصديق دريافت داده پيام محسوب مي گردد) بنابراين، در حالتي که بر شکل يا روش تصديق توافقي صورت نگرفته است، تصديق به دو صورت انجام مي شود.
الف) به وسيله هر نوع ارتباط و مکاتبه به وسيله مخاطب.
ب) اتخاذ هر نوع تدبير مناسبي که اصل ساز را به نحو معقول از دريافت داده پيام ها مطمئن کرده باشد.

فصل سوم

زمان و مکان تشکيل قراردادهاي الکترونيکي

دیدگاهتان را بنویسید