No category

دانلود مقاله با موضوع شاخص قیمت، ذخیره سازی، جمع آوری اطلاعات، اطلاعات مربوط

های آماری در زمینه ی رشد جبرانی انجام دادند.
رحیمی و همکاران در سال ۱۳۸۹ اثر محرومیت غذایی و غذادهی مجدد را بر عملکرد رشد و هورمون های تیروئیدی قزل آلای رنگین کمان بررسی کردند. در این تحقیق آن ها بیان کردند که در پایان آزمایش تیمارهای ۲، ۳ و ۴ هفته گرسنگی به طور معنی دار وزن پایین تر از گروه شاهد را نشان دادند.

فصل دوم
مواد و روش ها

۲-۱- محل و مدت انجام تحقیق
کلیه مراحل عملی و اجرایی این تحقیق از شهریور ماه تا دی ماه ۱۳۸۸ در بخش تکثیر و پرورش و فیزیولوژی و بیوشیمی انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری دکتر دادمان و در قالب طرح تحقیقاتی مصوب دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر به انجام رسید. همچنین مراحل آنالیز لاشه در آزمایشگاه تشخیص دامپزشکی رازی شیراز و مراحل آنالیزهای آماری در دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر انجام گردید.
۲-۲- جیره ی غذایی آزمایش
غذای مورد استفاده در این آزمایش در بخش غذاسازی انستیتو ساخته شد. پس از تهیه مواد اولیه جیره شامل آرد ماهی و پودر گوشت (منبع پروتئین جانوری)، کنجاله سویا (منبع پروتئین گیاهی)، آرد گندم و مخمر (منبع کربوهیدرات) و تهیه وسایل و لوازم مورد نیاز جهت ساخت پلت غذایی، ساخت خوراک شروع شد. ابتدا مواد اولیه مورد نیاز با استفاده از ترازوی دیجیتال با دقت یک گرم توزین شد. سپس مواد اولیه وزن شده کاملاً با هم مخلوط شدند. پس از آن همراه با مکمل معدنی ۳۲ به مدت ۲۰ دقیقه با استفاده از مخلوط کن کاملاً با هم مخلوط شدند. سپس روغن سویا (منبع چربی گیاهی) و روغن ماهی (منبع چربی حیوانی)، همراه با مکمل ویتامینی۳۳ به این ترکیبات اضافه گردیدند و مجدداً این ترکیبات به مدت ۱۵ دقیقه مخلوط شدند. در نهایت آب گرم (به میزان ۲۵ درصد) جهت تامین رطوبت لازم و شکل گیری به مخلوط اضافه شد و مواد حاصل دوباره با هم کاملاً مخلوط شده و در نهایت غذا توسط دستگاه پلت زن (CPM, U.S.A) به صورت پلت هایی به قطر ۵/۲ میلی متر در آمد و به مدت ۲۴ تا ۴۸ ساعت خشک شوند (Kaushik et al., 1995; Webster et al., 1997;). مقداری از جیره غذایی جهت آنالیز ترکیبات بیوشیمیایی(AOAC, 1995) شامل پروتئین خام، چربی خام، فیبر، خاکستر، کربوهیدرات، رطوبت و انرژی (به روش بمب کالریمتر) به آزمایشگاه تشخیص دامپزشکی رازی شیراز ارسال شد که نتایج آن در جدول ۲-۱ آمده است.
جدول ۲-۱ تجزیه تقریبی جیره غذایی (درصد وزن خشک)
پروتئین خام (%) ۸/۴۴
چربی خام (%) ۰۹/۱۸
فیبر (%) ۱۷/۱
خاکستر (%) ۲۸/۱۰
کربوهیدرات (%) ۳۵/۱۸
رطوبت (%) ۳۱/۷
انرژی قابل هضم (Kcal /g) 37/3
جیره غذایی پس از خشک شدن در داخل ظرف های درب دار پلاستیکی غیر قابل نفوذ ۲۰ کیلوگرمی در داخل یک انبار خنک و به دور از نور خورشید بر روی یک سکوی چوبی به ارتفاع ۲۵ سانتی متر نگهداری شد.
۲-۳- طراحی سیستم آزمایشی
در این آزمایش از ۱۲ تانک فایبر گلاس مدور ۵۰۰ لیتری استفاده گردید. حجم آب موجود در تانک ها در طول مدت آزمایش ۴۰۰ لیتر و جریان آب با دبی تقریباً ۷۵/۴ لیتر در دقیقه برقرار بود. هر تانک با استفاده از یک سنگ هوا، هوادهی شد و سیستم خروجی آنها طوری طراحی گردید که حجم و ارتفاع آب در تمام مخازن یکسان و قابل کنترل بود. بدین منظور در وسط هر تانک از یک لوله پلیکا با ارتفاع مشخص (۴/۳۷ سانتی متر) و یکسان بعنوان سیستم خروجی استفاده گردید (شکل ۲-۱).

شکل۲-۱- تجهیزات انجام آزمایش
تانک ها در یک محیط سرپوشیده قرار داشتند و به صورت کاملاً تصادفی۳۴ بین تیمارها تقسیم شدند. شرایط نگهداری ماهیان طوری طراحی گردید که تانک ها از تابش مستقیم نور خورشید محافظت می شدند و سایر پارامتر های محیطی بطور مستقیم تحت تاثیر شرایط محیط قرار داشت، تناوب نوری در زمان انجام تحقیق به صورت طبیعی استفاده گردید و بین ۱۲-۱۰ ساعت روشنایی و ۱۲- ۱۰ ساعت تاریکی متغیر بود.
منبع آب سالن تکثیر و پرورش از رودخانه سفید رود تامین گردید که توسط سیستم آبرسانی از رودخانه وارد استخر ذخیره سازی به وسعت ۴ هکتار و عمق ۵/۳ تا ۴ متر گردید. پس از ته نشین شدن مواد زائد، آب به صورت پمپاژ وارد سوله شد و در نهایت از طریق شبکه های آب رسانی در تانک ها توزیع شد. سیستم آبرسانی طوری طراحی گردید که آب به صورت دوشی وارد هر تانک گردید.
۲-۴- تیمار بندی و ذخیره سازی
۲۳۰ قطعه بچه ماهیان از مرکز تکثیر و پرورش ماهیان خاویاری شهید بهشتی به بخش تکثیر و پرورش انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری دکتر دادمان منتقل شدند. سپس به مدت ۱۰ روز در تانک های ذخیره (به حجم ۳m2) نگهداری شدند. در این مدت بچه ماهیان به وسیله ی غذای کنستانتره (ساخته شده توسط بخش غذاسازی انستیتو تحقیقات ماهیان خاویاری) در چهار مرحله و در ساعت های ۸ ،۱۲، ۱۶، ۲۰ تا حد سیری تغذیه شدند. در شروع آزمایش تعداد ۱۸۰ قطعه ماهی با میانگین وزن ۵/۱ ±۵۱/۱۹ گرم و طول ۸/۱±۰۶/۱۹ سانتی متر انتخاب شدند. بچه ماهیان ابتدا در یک طرح کاملاً تصادفی بین ۱۲ تانک فایبر گلاس توزیع شدند (۱۵ قطعه ماهی به ازاء هر تانک). به منظور بررسی اثرات دوره های گرسنگی و غذادهی مجدد بر روی عملکرد رشد، تغذیه، ترکیبات شیمیایی بدن و هم چنین فاکتورهای خونی چهار تیمار با سه تکرار در نظر گرفته شد(شکل ۲-۲). تیماربندی این آزمایش برگرفته از مطالعهNikki و همکاران (۲۰۰۴) به ترتیب ذیل است :
یک تیمار مربوط به گروه شاهد بود که در تمام مدت آزمایش تا حد سیری تغذیه شد و سه تیمار دیگر به ترتیب ۲، ۴ و ۸ روز گرسنگی را تحمل کردند. سپس هر یک از گروه ها تا حد سیری تغذیه شدند. طول دوره تغذیه مجدد چهار برابر بلندتر از دوره های گرسنگی بود بدین معنا که :
تیمار اول (T1) : ماهیان ۲ روز گرسنگی را تحمل کردند و ۴ برابر آن یعنی ۸ روز تغذیه شدند و این سیکل تا پایان آزمایش تکرار شد.
تیمار دوم (T2) : ماهیان ۴ روز گرسنگی را تحمل کردند و ۴ برابر آن یعنی ۱۶ روز تغذیه شدند و این سیکل تا پایان آزمایش تکرار شد.
تیمار سوم (T3) : ماهیان ۸ روز گرسنگی را تحمل کردند و ۳۲ روز تغذیه شدند و این سیکل تا پایان تکرار شد.

شکل ۲-۲- تیماربندی آزمایش
۲-۵- غذادهی
غذادهی در حد سیری و به صورت دستی در چهار نوبت در ساعات ۰۰: ۰۸ ، ۱۲:۰۰ ، ۱۶:۰۰ و ۲۰:۰۰ انجام گردید. میزان غذای مورد استفاده در هر وعده برای هر تانک با استفاده از ترازوی دیجیتال با دقت ۱/۰ گرم (Company A & D, Japan) اندازه گیری شد. غذا در کناره ی تانک ها توزیع شد. به منظور توزیع یکنواخت غذا ، کاهش تلاطم آب و افزایش زمان ماندگاری غذا در آب در طول مدت غذادهی جریان آب و هوادهی در تانک ها قطع گردید و پس از ۲۰ دقیقه مجدداً جریان آب برقرار شد و هوادهی انجام گرفت. همچنین تانک های نگهداری ماهیان به طور مرتب تمیز گردیدند. این کار یک ساعت پس از هر نوبت غذادهی صورت گرفت.
۲-۶- اندازه گیری کیفیت آب
ویژگیهای آب شامل درجه حرارت و اکسیژن محلول به صورت روزانه و pH به صورت هفتگی اندازه گیری و اطلاعات آنها ثبت گردید. برای اندازه گیری این فاکتورها از دستگاه اکسیژن متر، pH متر و دماسنج دیجیتال قابل حمل (WTW, Germany) استفاده گردید. دما بر حسب درجه سانتی گراد و اکسیژن محلول بر حسب l / mg اندازه گیری شد.

۲-۷- جمع آوری اطلاعات مربوط به رشد و تغذیه
در تمام تیمارها زیست سنجی از ماهیان هر ۲۰ روز یکبار انجام گردید، به جز تیمار سوم که در پایان دوره های گرسنگی (روزهای ۸ و ۴۸) و پایان دوره های غذادهی (روزهای ۴۰ و ۸۰) زیست سنجی انجام گرفت در عملیات زیست سنجی از داروهای بیهوشی استفاده نشد و سعی گردید تا حد امکان از آسیب رسیدن به ماهیها جلوگیری شود. قبل از انجام زیست سنجی سطح آب تانک ها تا حدود ۱۰ سانتی متر پایین آورده شد. سپس همه ماهیان موجود در هر تانک خارج شده و به سطل مخصوص بیومتری منتقل شدند. وزن همه ی ماهیان با استفاده از ترازوی دیجیتال با دقت ۱ گرم و طول کل با استفاده از تخته ی بیومتری با دقت ۱/۰ سانتی متر اندازه گیری شد (شکل ۲-۳).

شکل ۲-۳- زیست سنجی ماهیان
۲-۸- بررسی پارامترهای رشد و تغذیه
پس از هر زیست سنجی شاخص های رشد شامل افزایش وزن بدن (WG)، نرخ رشد ویژه (SGR%)، ضریب چاقی (CF%) و شاخص های تغذیه نظیر ضریب تبدیل غذایی (FCR)، نسبت بازده غذایی (FER) و نسبت بازده پروتئین (PER) و شاخص قیمت (PI) با استفاده از فرمول های زیر محاسبه شدند (Marcouli et al., 2006; Abdelghany & Ahmad, 2002):
میانگین وزن اولیه بدن- میانگین وزن نهایی بدن =۳۵ افزایش وزن (وزن تر)
کل روزهای پرورش/۱۰۰× (وزن اولیه بدن ln – وزن نهایی بدن ln) =36 نرخ رشد ویژه
۳(میانگین طول نهایی بدن) / ۱۰۰ × میانگین وزن نهایی بدن =۳۷ ضریب چاقی
۱۰۰× غذای مصرف شده/ افزایش وزن =۳۸ بازده غذایی
پروتئین مصرف شده/ افزایش وزن =۳۹ بازده پروتئین
افزایش وزن/ غذای مصرف شده =۴۰ ضریب تبدیل غذایی
قیمت یک کیلو گرم غذا × ضریب تبدیل غذایی =۴۱ شاخص قیمت
۲-۹- آنالیز تقریبی ترکیبات لاشه
در ابتدا، وسط و پایان آزمایش مطابق شکل ۲-۴، بعد از گرسنگی و غذادهی مجدد یک نمونه از هر تانک به طور تصادفی انتخاب (در مجموع سه نمونه از هر تیمار) گردید. سپس نمونه های هر تیمار آسیاب و همگن شدند و جهت آنالیز لاشه با استفاده از یخ خشک به آزمایشگاه (آزمایشگاه تشخیص دامپزشکی رازی شیراز) ارسال گردیدند و تا زمان آزمایش در دمای ۸۰- درجه نگهداری شدند.
ترکیبات لاشه شامل پروتئین خام، چربی، خاکستر، فیبر، انرژی و رطوبت در آزمایشگاه بر اساس روش های بیان شده در استاندارد متد

دیدگاهتان را بنویسید