No category

منبع پایان نامه ارشد با موضوع استرس اکسیداتیو، اکسیداسیون، اکسیداسیون چربی، فعالیت هوازی

فعالیت زیر بیشینه هوازی بود که بر روی ۳۰ مرد دوچرخه سوار اجرا شد. این دوچرخه سواران در یکی از این تست ها پلاسبو و در تست دیگر مکمل آنتی اکسیدانی (۳/۲ گرم) دریافت کردند. مقادیر CK در هر دو گروه (پلاسبو و مکمل) پس از فعالیت ورزشی به طور معنی داری افزایش پیدا کرد که نشان می دهد فعالیت ورزشی استفاده شده در این پروژه، منجر به ایجاد آسیب عضلانی در بدن دوچرخه سواران شده است. لازم به ذکر است، در برخی از تحقیقات انجام گرفته در این زمینه مصرف مکمل، سبب کاهش سطوح CK شده در حالی که در برخی دیگر هیچ تأثیری بر میزان CK نداشته که نشانگر این است که نتایج به دست آمده در این زمینه متناقض می باشد
( ۱۰۲ ).

۲-۳-۶- متیل سولفونیل متان
نخستین روحی و همکاران (۲۰۱۱) اثر مکمل متیل سولفونیل متان را بر استرس اکسیداتیو به دنبال ورزش حاد در مردان سالم آموزش ندیده بررسی کردند. برای این مطالعه ۱۸ مرد تمرین نکرده به صورت داوطلبانه و تصادفی انتخاب شده و به مدت ۱۰ روز مکمل MSM مصرف کردند. پروتکل تمرینی شرکت کنندگان ۱۴ کیلومتر دویدن بود. نتایج نشان داد که در گروه پلاسبو نسبت به گروه مکمل تفاوت معنی داری مشاهده شد، یعنی در این گروه بلافاصله ، ۲ و ۲۴ساعت پس از فعالیت سطوح MDA سرم به طور معنی داری افزایش یافته بود (۱۰۷).
در تحقیق دیگری نخستین روحی و همکاران (۲۰۱۲) ، تاثیر مکمل متیل سولفونیل متان بر تمرین ناشی از آسیب عضلانی و ظرفیت آنتی اکسیدانی توتال را بر روی ۱۸ مرد سالم بررسی کردند. نتایج تحقیق نشان داد که مصرف روزانه مکمل MSM به مدت ۱۰ روز از طریق اثر بر روی ظرفیت آنتی اکسیدانی توتال می تواند آسیب عضله را کاهش دهد. در ضمن ،TAC و CK بلافاصله ، ۲ و ۲۴ ساعت بعد از ورزش در هر دو گروه افزایش یافته بود، اما در مورد بیلی روبین بلافاصله ، ۲ ساعت پس از ورزش در هر دو گروه و ۲۴ ساعت بعد از ورزش در گروه پلاسبو تفاوت معنی داری دیده شده بود (۱۰۶).
واعظی(۱۳۸۸) تأثیر مصرف متیل سولفونیل متان(MSM) را بر گلوتاتیون پلاسما و پروتئین کربونیل شده متعاقب یک جلسه فعالیت هوازی شدید بررسی نمودند. برای این منظور ۱۶ مرد سالم و غیر فعال انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه مکمل و پلاسبو تقسیم شدند. آزمودنی ها پس از خون گیری اولیه به ترتیب ۱۰۰ میلی گرم متیل سولفونیل متان به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن و پلاسبو دریافت نمودند. بعد از دو ساعت، آزمودنی ها به مدت ۴۵ دقیقه و با سرعت معادل ۸۰%Vo2Max بر روی تردمیل دویدند و سپس با افزایش سرعت به واماندگی رسیدند. نتایج نشان داد در مورد TAC در زمان ۲۴ ساعت پس از فعالیت در بین دو گروه تفاوت معنی دار دیده شد(۰۵/۰P). به نظر می رسد که تجویز حاد و یک وهله ای متیل سولفونیل متان تا حدودی توانست سبب کاهش استرس اکسیداتیو شود اما تأثیر معناداری بر شاخص آسیب عضلانی(CK) نداشت (۲۲).

۲-۳-۷- ویتامین C
باز نخستین روحی(۱۳۸۷)، اثر مصرف حاد ویتامین C بر پراکسیداسیون چربی و واکنش های التهابی متعاقب یک جلسه فعالیت هوازی شدید را مورد بررسی قرار دادند. نمونه های مورد مطالعه ۲۴ مرد سالم تمرین نکرده بودند. که به طورتصادفی به سه گروهPL (لاکتوز)، MD (500 میلی گرم ویتامین C) و HD (1000 میلی گرم ویتامینC) تقسیم شدند. نمونه های خونی قبل و دو ساعت پس از مصرف (بلافاصله قبل از فعالیت) و بلافاصله دو و بیست و چهار ساعت پس از فعالیت اخذ شد. نتایج بدست آمده نشان داد که سطوح CK در هر دو گروه پس از فعالیت افزایش و ۲۴ ساعت پس از فعالیت در گروه های HD و MD تا حدود مقادیر اولیه خود کاهش یافت. ظرفیت آنتی اکسیدانی توتال(TAC) در گروه پلاسبو، ۲ و ۲۴ ساعت پس از فعالیت نسبت به بلافاصله قبل از فعالیت کاهش معنی داری نشان داد. سطوح مالون دی آلدئید سرم (MDA ) پس از انجام فعالیت در گروه پلاسبو به طور معنی داری افزایش یافت. در حالی که در گروه های MD و HD افزایش معنی داری مشاهده نشد ( ۱۰۸).
هم چنین کاراندیش و همکاران (۱۳۸۷) در این زمینه، تأثیر ویتامین C بر مارکرهای استرس اکسیداتیو را پس از ۳۰ دقیقه ورزش با شدت متوسط بر روی ۴۹ زن جوان سالم بررسی کردند. نتایج نشان داد که دریافت ۵۰۰ میلی گرم ویتامین C در روز به مدت دو هفته تأثیری بر مارکرهای استرس اکسیداتیو پس از ورزش با شدت متوسط نداشت ( ۱۷).

۲-۳-۸- امگا ۳
فرزانگی و همکاران (۱۳۹۱) اثر امگا ۳ را بر استرس اکسیداتیو مردان کاراته کار حرفه ای بررسی کردند این مطالعه بر روی ۱۶ مرد کاراته کار نخبه به طور تصادفی انجام شد. آزمودنی ها روزانه به میزان ۱۲۰۰ میلی گرم امگا ۳ و دارونما به مدت ۴ هفته مصرف کردند. نتایج تحقیق نشان داد که مصرف امگا ۳ باعث افزایش سطوح سرمی بیومارکر ضداکسایشی و کاهش سطوح استراحتی بیومارکر اکسایشی و پروفایل لیپیدی در افراد تمرین کرده می شود، اما به نظر نمی رسد برای تعدیل استرس اکسیداتیو ناشی از ورزش کافی باشد (۱۵).
رهبر و همکاران (۱۳۹۱) اثر ورزش منظم مقاومتی دراز مدت بر عملکرد قلب و استرس اکسیداتیو را روی ۴۰ موش صحرایی نر از نژاد ویستار در محدوده وزنی ۳۰۰-۲۵۰ گرم به مدت ۳ ماه بررسی کردند. نتایج نشان داد که بهبود قابل توجه کارایی قلب شامل افزایش وزن، جریان کرونر و شاخص های انقباضی قلب تحت تأثیر ورزش مقاومتی می باشد. هم چنین ورزش مقاومتی منظم تأثیری بر استرس اکسیداتیو و فعالیت آنتی اکسیدانی بافت قلب ندارد (۱۰).
پیشینه تحقیق در ارتباط با تأثیر مکمل ال-کارنیتین بر شاخص های استرس اکسیداتیو بسیار محدود است. بلومر۳۳ و همکاران (۲۰۰۹) تأثیر تمرین و مکمل ال-کارنیتین را بر استرس اکسیداتیو ناشی از تست های هوازی و بی هوازی روی ۳۲ مرد و زن کم تحرک مورد بررسی قرار دادند. آزمودنی ها به مدت ۸ هفته و روزانه ۲ گرم ال -کارنیتین به صورت کپسول مصرف نمودند. آزمون ها شامل دو بخش هوازی و بی هوازی بودند که در بخش هوازی از تست بروس و در بخش بی هوازی از تست وینگیت استفاده شد. برای این منظورمتغیرهای مختلفی اندازه گیری شد که نتایج کاهش معنی داری در میزان MDA پلاسما نشان داد. و در نهایت مشخص گردید که استرس اکسیداتیو در پاسخ به هر دو تست هوازی و بی هوازی به طور مشابه افزایش یافته است (۳۷).
۲-۴- جمع بندی
تحقیقات اندکی در مورد تأثیر مصرف مکمل ال-کارنیتین بر استرس اکسیداتیو صورت گرفته است و در اغلب موارد تأثیر ال-کارنیتین بر روی شاخص های دیگری چون ضربان قلب، لاکتات، گلوکز خون، عملکرد هوازی، بی هوازی وغیره بررسی شده است (۱). هم چنین مطالعات مختلفی نشان داده اند مصرف مکمل ال-کارنیتین به صورت خوراکی منجر به افزایش ذخایر کارنیتین بدن می شود. مطالعات زیادی مصرف بلند مدت این مکمل را مورد بررسی قرار داده اند که برخی از مطالعات عدم افزایش ذخایر کارنیتین بدن را گزارش کرده اند. هم چنین بیان شده است که مقادیر اضافی کارنیتین (روزانه حدود ۶۰ میلی گرم) از طریق ادرار یا مدفوع از بدن دفع می شوند. برخی مطالعات نیز مصرف کوتاه مدت کارنیتین را مورد بررسی قرار داده اند.
یکی از مهمترین اعمال ال-کارنیتین را می توان افزایش انتقال اسیدهای چرب بلند زنجیر به درون میتوکندری جهت افزایش بتا اکسیداسیون دانست. برخی محققان در مطالعات خود به این نتیجه دست یافته اند که مصرف ال-کارنیتین می تواند موجب افزایش انتقال اسیدهای چرب بلند زنجیر به داخل میتوکندری شده و اکسیداسیون چربی ها را افزایش دهد، که این امر می تواند موجب افزایش حداکثر اکسیژن مصرفی فرد و همچنین، بهبود عملکرد ورزشی شود.
محتوای کارنیتین بدن زمان فعالیت های با شدت بالا کاهش پیدا می کند و بیان شده است با توجه به شدت فعالیت استفاده از ذخایر کارنیتین بدن افزایش می یابد. اکثر مطالعات انجام شده از پروتکل های تمرینی زیر بیشینه استفاده کرده اند که این امر می تواند در استفاده بدن از ذخایر کارنیتین اثر گذار باشد. استفاده از اسیدهای چرب تنها در فعالیت های هوازی طولانی مدت صورت می گیرد. بنابراین، فعالیت هوازی بیشینه می تواند بیشترین اثر را روی ذخایر کارنیتین جهت افزایش انتقال اسیدهای چرب بلند زنجیر به داخل میتوکندری و افزایش اکسیداسیون چربی داشته باشد. از سوی دیگر، افزایش اکسیداسیون اسیدهای چرب در زمان فعالیت های ورزشی منجر به صرفه جویی در ذخایر گلیکوژن بدن شده و استفاده از کربوهیدرات را زمان فعالیت کاهش می دهد. از آنجا که محصول نهایی فرآیند گلیکولیز بی هوازی لاکتات است، صرفه جویی در مصرف کربوهیدرات و افزایش اکسیداسیون چربی ها زمان فعالیت می تواند موجب بهبود عملکرد و به تأخیر انداختن خستگی شود. برخی مطالعات نشان داده اند که مصرف کارنیتین موجب حفظ و در برخی موارد افزایش غلظت گلوکز پلاسما شده است که این امر می تواند به دلیل افزایش استفاده از چربیها و صرفه جویی در مصرف ذخایر گلیکوژن باشد.
مطالعات معدودی تأثیرمصرف کارنیتین را براسترس اکسیداتیو ناشی از فعالیت مورد بررسی قرار داده اند لذا به دلیل کافی نبودن مطالعات در این زمینه تفسیر دقیق گزارشات و استناد به این اطلاعات دشوار است و نیاز به انجام پژوهش های بیشتر در زمینه اثر ال-کارنیتین بر استرس اکسیداتیو احساس می شود.

فصل سوم

فصل سوم
روش شناسی پژوهش

۳-۱- مقدمه
با توجه به اهداف تحقیق که بررسی مصرف دو هفته مکمل ال-کارنیتین بر استرس اکسیداتیو ناشی از فعالیت هوازی شدید می‌باشد، دراین فصل روش اجرای طرح و مراحل مختلف آن ارائه می‌شود. مؤلفه‌های این فصل شامل روش و طرح تحقیق، معرفی جامعه و نمونه آماری، معیارهای ورود به طرح، متغیرهای تحقیق، شیوه جمع‌آوری اطلاعات، روش اجرای طرح و تجزیه و تحلیل داده‌های آماری می‌باشد که در ادامه مورد بررسی قرار گرفته‌اند.

۳-۲- روش تحقیق
با توجه به ماهیت پژوهش، روش تحقیق از نوع تجربی و طرح تحقیق نیز اندازه‌گیری مکرر با گروه کنترل می‌باشد. این تحقیق به صورت انتخاب تصادفی و دو سویه کور با دوگروه پلاسبو و مکمل انجام شد.

۳-۳- جامعه آماری و حجم نمونه
این مطالعه بر روی بیست و یک نفراز دانشجویان تربیت‌ بدنی پسر دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل انجام شد. جامعه آماری نیز دانشجویان تربیت بدنی پسر دانشگاه آزاداسلامی واحداردبیل، درسال تحصیلی ۹۲-۹۱ بودند.

دیدگاهتان را بنویسید