اسکلت ایرانی ها چرا افتاده و منحرف است؟ | بیماری

بهترین
ها به نقل از هفت صبح: ناهنجاریای قامتی مشکل رایجی در میان ایرانیا هستش. عوامل زیادی در به وجود اومدن این مشکل موثر هستن که خیلی از اونا ریشه در فرهنگ و سبک زندگی مردم دارن.

عادتایی مثل حمل کیفا و کوله پشتیای سنگین، روشی که واسه پشت میزنشینی در اداره ها مرسومه و به کار گیری نیمکتای غیراستاندارد مدارس که از مهم ترین عوامل ایجادناهنجاریای قامتی در دانش آموزان حساب می شن.

بد نیس درمورد رعایت استانداردهای کیف و کفش بیشتر بدونیم. ناهنجاری قامتی دانش آموزان طیف بزرگی رو در بر میگیره، یه سری از این ناهنجاریا مربوط به مشکلات مادرزادیه و شامل گوژپشتی، انحرافات ستون فقرات و افتادگی شونِه ها می شه.

سری دیگه از این مشکلات اکتسابی هستن و به دلیل درست استفاده نکردن از وسایل و انجام ندادن ورزش لازم، ناجور نشستن و راه رفتن درست می شن. این مشکلات هم شامل انحراف ستون فقرات عملکردی، افتادگی شونه ها و گرد بودن ناحیه پشت، اونم بیشتر در خانوم هاست.

استانداردها رو رعایت می کنیم

مهم ترین بحث در این رابطه کیف یا کوله مدرسه س. اولین مسئله ای که در این مورد باید رعایت شه، اینه که تلاش کنیم دانش آموز کیف همراه خودش نداشته باشه. یعنی شرایط مدرسه از نظر رفاهی طوری باشه که کودک نیاز به حمل این همه لوازم نداشته باشه یا دست کم امکانات رو با خودش ببره. الان که این شرایط وجود نداره، باید به استانداردسازی کیف پرداخت؛ اونم از نظر حجم و وزن کیف. یه اتفاق نظر صددرصد وجود نداره که وزن کیف چقدر باشه، ولی آمارها می گن بین ۸ تا ۱۵ درصد وزن کودک بسته به سنی که داره، واسه وزن کیف مناسبه.

روش درست حمل کیف

این روزا روش مناسبی در به کار گیری کوله پشتی مرسومه؛ به کار گیری بندهای شونِه و انتقال فشار به دو طرف بدن این روش قابل قبولیه چون تا چند سال قبل کیف با یه دست حمل می شد یا کوله پشتی فقط تو یه طرف بدن قرار می گرفت و حالا خوبیش اینه این روش الان دیگه کهنه و بی اعتبار شده.

بندهای کوله، در دو طرف بدن

نه، این کافی نیس چون کوله پشتی اصلا نباید آویزون باشه.

باید تعادل بدن رو به طور کامل حفظ کنه و ثابت باشه یعنی هنگام حرکت تکون نخورد. علاوه بر این، برش تسمهای کوله باید به اندازه کافی پهن باشه که نقطه فشاری موضعی ایجاد نکنه؛ یعنی باید فاصله ای بین ۱۰ تا ۱۵ سانتی متر واسه پهنای باند تسمها تعبیه شه. هم اینکه کوله باید پد هم داشته باشه، قابل شست و شو و نرم بوده و جنس اونم تجریحا بافتنی یا نایلون بوده و رنگ کوله هم باید به طور کامل از دور دیده شه و امنیت کودک رو حفظ کنه. هم اینکه کوله پشتی باید به اندازه کافی جا داشته باشه و فضای اون اصلا متمکز نباشه چون وگرنه همه لوازم یه جا جمع می شن، علاوه بر این، پهنای کیف باید بتونه پشت کودک رو از زیر کتف و دور و بر ستون فقرات به طور کامل پوشش دهد.

استانداردهای کفش

خیلی از ما عادت داریم یه کفش ارزون قیمت و غیراستاندارد رو به عنوان کفشی که با اون به محل کار میریم انتخاب کنیم. استاندارد بودن کفش یکی از جنبه های مهمیه که رعایت نکردن و مشکلات به وجود اومده به وسیله اون محدود به پایین تنه نمیشه بلکه منتهی به مشکلات ستون فقرات، کمر، گردن و حتی سیستم داخلی بدن و عضلات ران می شه. پس به کفش به عنوان یه وسیله خیلی عادی نباید نگاه کرد. به دلیل شناسایی این اختلالاته که پیشنهاد می کنیم کودکانی که در سنین مدرسه هستن باید حتما از نظر مشکلات پا غربالگری شن. بررسی اولیه اختلالاتی که ممکنه وجود داشته باشه، باید انجام شه و درصورت وجود مشکل، کفشای طبی خاص باید تجویز شه.

خصوصیات درون و بیرون کفش

پاشنه کفش باید دست کم سه سانتی متر باشه. مورد دیگه اینه که واسه حفظ قوس داخلی کف پا، باید ناحیه پاشنه در قسمت جلو و جنس پاشنه هم باید به طور کامل منعطف و فشرده باشه. هم اینکه پیشنهاد می کنیم کفی پا باید تا ناحیه قوزیک پا بوده و تا بالای قوزک ادامه یابد. این پیشنهاد به دلیل جلوگیری از انحرافات هنگام حرکته چون کودکان جنب و جوش زیادی دارن.

* لایه داخلی کفش نرم باشه یا سفت؟ این لایه باید حتما نرم باشه طوری که نیروی جاذبه زمین رو خیلی راحت جذب کنه چون سفت بودن این لایه منتهی به انتقال نیرو از زمین به پا می شه و دردهای ستون فقرات و دردهای موضعی رو بوجود میاره اما لایه خارجی کفش یعنی کف اون باید سفت باشه.

امکان بهبود هست

آدمایی که مستعد دچار شدن به انحرافات ستون فقرات هستن، درصورت رعایت نکردن موارد درست حرکتی به این مشکلات گرفتار می شن.

هم اینکه در کودکان دنر مرحله رشد که لایه غضروفی ساختاردهنده استخون شکل نگرفته، به دلیل فشار نامتقارن، ناهنجاریای ستون فقرات کم کم خود رو نشون میده. این فشارها در کودکان دردهای موضعی هم بوجود میاره به خصوص در عضلات، طوری که عضلات بدن بعد از یه مدت دچار اسپاسم و گرفتگی می شه.

مشکلات به وجود اومده به وسیله مشکلات مادرزادی با درمانای جراحی تا حدی بهبود پیدا میکنن اما مشکلات اکتسابی با رعایت وضعیت مناسب نشستن و کارکردن و انجام ورزشای کششی و تقویتی، هم اینکه درمانای فیزیوتراپی و به کار گیری وسایل کمکی طبی برطرف می شن. یادمون نره که مشکلات ساختار قامتی در دختران بیشترین حد تا ۱۶ سالگی و در پسران تا ۱۸ سالگی قابل درمان هستن. ازجمله آسونترین روشای کاهش درد به وجود اومده به وسیله این مشکلات میشه به درست نشستن در محل کار و زندگی اشاره کرد که با تقویت عضله های قسمت پایین و دور و بر ستون مهرها در درمان ناهنجاری اسکلتی موثره.


باز نشر: مجله اینترنتی Bartarinha.ir

جمع آوری به وسیله بخش مقالات پزشکی و بهداشتی سایت

  • مطالب در رابطه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *