اسکیزوفرنی | بیماری

سلامت – پزشکی – اسکیزوفرنی

در بین تموم سندرمای کلی روانپزشکی تعریف و توصیف اسکیزوفرنی از همه سخت تره. دلیل کلی این مشکل اینه که در طول ۱۰۰ سال گذشته مفاهیم بسیار متباعدی از اسکیزوفرنی در ممالک جور واجور و بوسیله روانپزشکان جور واجور بیان شده. فرقای ریشه ای عقاید در این مورد تا به امروز دووم داره…

نگاه خلاصه
واسه قابل فهم شدن عقاید تناقص آمیز در مورد اسکیزوفرنی بهتره مطلب رو با مقایسه ای ساده بین دو معنی اساسی شروع کنیم. اسکیزوفرنی زیاد و طولانی.
از پایه در اسکیزوفرنی زیاد ، خصوصیات روشن عبارتند از هذیانها و توهّمات و تداخل در فکر. این نوع ویژگی رو علائم مثبت می گن. بعضی از بیماران پس از مرحله زیاد بهبود پیدا می کنن و یه سریای دیگه وارد مرحله طولانی مریضی می شن.
خصوصیات اسکیزوفرنی طولانی عبارتند از از دست دادن احساس و انگیزه و مردم گریزی. این خصوصیات رو بیشتر علائم منفی می گن پس از اثبات فرم طولانی مریضی معدودی از مبتلایان ممکنه بطور کامل بهبود پیدا کنن.
گذشته
هر چند شایدً مریضی اسکیزوفرنی واسه هزاران سال با ما بوده. اما فقط از اواخر قرن نوزدهم این مریضی به عنوان یه مشکل جدا شناخته شده. اولین بار این مریضی در سال ۱۸۹۶ ، وقتی که امیل کراپلین پیشنهاد کرد که سه نوع اصلی دیوونگی هست شناسایی گردید. کراپلین باور داشت که این مریضی معمولا در نوجوونی شروع می شه و موجب یه پوچی غیر قابل برگشت می شه. در سال ۱۹۱۱ بلولر روانپزشک سوئیسی اعلام کرد که این مشکل همیشه «پیشرس» نبوده و بیشتر تا پوچی کامل نمی رن.

ملاکای تشخیص اسکیزوفرنی
ملاک A : دو یا چند علامت از موارد زیر تو یه دوره یه ماه س دووم داشته باشه.
هذیون
توهم
رفتار پریشون
صحبت پریشون
علائم منفی اسکیزوفرن
ملاک B : مشکل در عملکردهای شغلی و تحصیلی
ملاک C : علائم فوق حتما باید ۶ ماه دووم داشته باشه.
حتماً باید سه ملاک با هم وجود داشته باشه اگه یه ملاک فرد اسکیزوفرن نیس.
درمان اسکیزوفرنی
درمان دارویی : اولین و مهمترین اقدام تجویز داروئه. داروهای ضد جنون مناسبه علائم رو کنترل می کنه اما بهبود نمی ده.
روان درمانی : روان درمانی مناسب نیس مگه کسائی که در این مورد آموزش دیده ان. رفتار داخلی با این افراد مهمه. خونواده درمانی و گروه درمانی هم می تونه به درد بخور باشه.
منبع:دانشنامه رشد
ویرایش و خلاصه کردن:

 

نگاه خلاصه
واسه قابل فهم شدن عقاید تناقص آمیز در مورد اسکیزوفرنی بهتره مطلب رو با مقایسه ای ساده بین دو معنی اساسی شروع کنیم. اسکیزوفرنی زیاد و طولانی.
از پایه در اسکیزوفرنی زیاد ، خصوصیات روشن عبارتند از هذیانها و توهّمات و تداخل در فکر. این نوع ویژگی رو علائم مثبت می گن. بعضی از بیماران پس از مرحله زیاد بهبود پیدا می کنن و یه سریای دیگه وارد مرحله طولانی مریضی می شن.
خصوصیات اسکیزوفرنی طولانی عبارتند از از دست دادن احساس و انگیزه و مردم گریزی. این خصوصیات رو بیشتر علائم منفی می گن پس از اثبات فرم طولانی مریضی معدودی از مبتلایان ممکنه بطور کامل بهبود پیدا کنن.
گذشته
هر چند شایدً مریضی اسکیزوفرنی واسه هزاران سال با ما بوده. اما فقط از اواخر قرن نوزدهم این مریضی به عنوان یه مشکل جدا شناخته شده. اولین بار این مریضی در سال ۱۸۹۶ ، وقتی که امیل کراپلین پیشنهاد کرد که سه نوع اصلی دیوونگی هست شناسایی گردید. کراپلین باور داشت که این مریضی معمولا در نوجوونی شروع می شه و موجب یه پوچی غیر قابل برگشت می شه. در سال ۱۹۱۱ بلولر روانپزشک سوئیسی اعلام کرد که این مشکل همیشه «پیشرس» نبوده و بیشتر تا پوچی کامل نمی رن.

ملاکای تشخیص اسکیزوفرنی
ملاک A : دو یا چند علامت از موارد زیر تو یه دوره یه ماه س دووم داشته باشه.
هذیون
توهم
رفتار پریشون
صحبت پریشون
علائم منفی اسکیزوفرن
ملاک B : مشکل در عملکردهای شغلی و تحصیلی
ملاک C : علائم فوق حتما باید ۶ ماه دووم داشته باشه.
حتماً باید سه ملاک با هم وجود داشته باشه اگه یه ملاک فرد اسکیزوفرن نیس.
درمان اسکیزوفرنی
درمان دارویی : اولین و مهمترین اقدام تجویز داروئه. داروهای ضد جنون مناسبه علائم رو کنترل می کنه اما بهبود نمی ده.
روان درمانی : روان درمانی مناسب نیس مگه کسائی که در این مورد آموزش دیده ان. رفتار داخلی با این افراد مهمه. خونواده درمانی و گروه درمانی هم می تونه به درد بخور باشه.
منبع:دانشنامه رشد
ویرایش و خلاصه کردن:

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *